تحلیل تلرانسی مجموعه های ورقی فلزی انعطاف پذیر، سید علی هاشمیان، سال 1387

چکیده:

تحلیل تلرانسی نقش موثری در ایجاد ارتباط بین طراحی و تولید دارد و می تواند در عیت کاهش کیفیت، کاهش هزینه ها را به همراه داشته باشد. روش های رایج تحلیل تلرانسی، به فرض صلب بودن قطعات محدود شده اند. این روش ها امکان پیاده سازی بر روی مجموعه های انعطاف پذیر را ندارند و ممکن است به تخمین نادرستی از عملکرد مجموعه بیانجامد. با توجه به اینکه اجزای انعطاف پذیر، تحت تاثیر نیروهای مونتاژ تغییر شکل می دهند، باید علاوه بر تلرانس های تولیدی، تغییر شکل آن ها نیز در محاسبات منظور شود. از این رو روش های تحلیل تلرانسی مجموعه های انعطاف پذیر جهت بهبود روش های رایج با استفاده از تحلیل اجزاء محدود ابداع شده اند. یکی از کاربرد های مهم تحلیلی تلرانسی مجموعه های انعطاف پذیر در مجموعه های متشکل از ورق های فلزی مانند بدنه هواپیما، بدنه خودرو و یا بخش های داخلی کوپه قطار می باشد. در مونتاژ یک مجموعه ورقی به ناچار مقداری تغییر شکل در اجزای مجموعه در اثر استفاده از ابعاد غیر ایده آل ایجاد می شود. در تحلیل تلرانسی مجموعه های ورقی انعطاف پذیر، این تغییر شکل ها به عنوان مشخصه های مونتاژی مجموعه شناخته می شوند. هدف از تحلیل، تخمین میزان حساسیت این تغییر شکل ها به تلرانس های تولیدی است که با محاسبه توزیع آماری چند متغیره تغییر شکل ها تعیین می شود. لازم به ذکر است که این تغییر شکل ها در سطح یک ورق مستقل از هم نیستند. این وابستگی در حقیقت در اثر ارتباط بین گره های مجاور در سطح ورق ایجاد می شود. در پایان می توان کسرقابل قبول مجموعه را، به عنوان معیاری برای سنجش کیفیت مجموعه، با انتگرال گیری از توزیع چند متغیره مشخصه های مونتاژی تعیین نمود. در نتیجه روش تحلیل تلرانسی می تواند میزان مقرون به صرفه بودن تولید یک مجموعه را در مرحله طراحی قطعات و پیش از تولید پیش بینی نماید.

واژه های کلیدی:

تحلیل تلرانسی، مجموعه های ورقی انعطاف پذیر، مشخصه های مونتاژی، تحلیل اجزاء محدود، توزیع چند متغیره