کنترل ارتعاشات خودبرانگیخته هنگام فرزکاری قطعات قابل انعطاف، شادی کشاورز منش، سال 1380

چکیده:

يكي از مهمترين پديده ها هنگام فرزكاري قطعات قابل انعطاف مانند پره هاي توربين و كمپرسور، بروز ارتعاشات خودبرانگيخته يا Chatter مي باشد كه از موانع اصلي افزايش نرخ توليد، كاهش حجم براده برداري ، كاهش دقت ابعادي و استهلاك ابزار برش مي باشد. در اين تحقيق از روش شبيه سازي براي فرزكاري قطعات قابل انعطاف استفاده شده و شامل قسمتهاي زير است :

1) مدل خيز ديناميكي ـ نيروي regenerative

2) مدلسازي FEM ابزار ـ اسپيندل و قطعه كار

یكي از روشهاي كنترل ارتعاشات خود برانگيخته استفاده از نمودار پايداري (عمق برش محوري نسبت به سرعت برشي) مي باشد. مشاهده شده است كه براي عمق برش شعاعي كوچك، اهميت تغييرات عمق برش شعاعي بر دامنه نيرو و آستانه Chatter بيشتر از عمق برش محوري مي باشد. در اين تحقيق ابتدا نيرو در سيستم برش كاليبره شده و سپس با استفاده از نمودار پايداري از روش تنظيم سرعت برشي و انتخاب عمق برش شعاعي مناسب سعي شده براده برداري در شرايط بهينه انجام شود و صافي سطح قطعه نيز در محدوده پايدار بررسي شده است .

واژه هاي كليدي:

فرزكاري، ماشين كاري قطعات قابل انعطاف ، صافي سطح